|
|
|
|
     
|
Pierwsza historyczna wzmianka o Karlinie występuje w dokumencie
datowanym na 1299rok.Rozwój Karlina zaczyna się od roku 1372 kiedy to
podjęto decyzję o przeniesieniu siedziby biskupiej do Karlina i budowie
zamku obronnego strzegącego ważnych dróg handlowych (szlak solny). W
roku 1385 biskup Filip von Rehberg nadał Karlinu prawa miejskie na
prawach Lubeki oraz herb, który przedstawia łączące się rzeki Parsęta i
Radew, nad nimi infuła biskupia, a po bokach dwa pastorały. W 1409 roku
wojsko pomorskie na czele, których stał Bogusław VIII zniszczyły miasto
a całkowity upadek miasta wraz z zamkiem miał miejsce w roku 1481. Po
wprowadzeniu reformacji w 1534 roku kolejni biskupi stworzyli w zamku
piękną renesansową rezydencję dbając jednocześnie o rozwój
miasta. Siedemnaste stulecie to burzliwy okres wojny trzydziestoletniej,
w wyniku, której miasto zostało splądrowane przez wojska cesarza
Joachima Krockowa. Upadek Karlina spotęgował dodatkowo pożar mający
miejsce w roku 1685 w wyniku, którego całe miasto spłonęło
uratowano jedynie zamek i kościół.
Oficjalna data upadku zamku to rok 1751 kiedy to Karlino zostało zajęte
przez wojska rosyjskie. Po tym niefortunnym okresie następuje rozwój
gospodarczy i przestrzenny miasta,
który został po raz kolejny zahamowany w 1807 roku przez wojska
napoleońskie. Pierwsze oznaki ożywienia po wojnach napoleońskich
nastąpiły dopiero w latach 30 XIXw. W roku 1849 wybudowano szosę łączącą
Karlino z Kołobrzegiem i Szczecinkiem a w roku 1859 do Karlina wjechał
pierwszy pociąg. Pierwsza i druga wojna światowa oszczędziły miasto.
Ostatnią ważną datą w dziejach miasta był rok 1980 kiedy to nastąpił
wybuch szybu naftowego. W dniu dzisiejszym wg. danych |
     
|
|
|
